Ένα νέο επεισόδιο στο μακρύ σήριαλ με τα τραγούδια αλυτρωτικού χαρακτήρα στο σλαβικό ιδίωμα των δίγλωσσων κατοίκων περιοχών της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας -και της απορρέουσας, μέσω αυτών, υποδόριας σκοπιανής προπαγάνδας- διαδραματίστηκε πριν από λίγες μέρες στη Φλώρινα.
Το ζήτημα ήρθε εκ νέου και για πολλοστή φορά στην επικαιρότητα, όταν στα τέλη της προηγούμενης βδομάδας έγινε γνωστό πως στις 22/12, ο δήμαρχος Φλώρινας Βασίλης Γιαννάκης, διέκοψε συναυλία του συγκροτήματος Banda Entopica που ερμήνευσε ένα τραγούδι στη σλαβική γλώσσα. Το θέμα πήρε γρήγορα πανελλαδικές διαστάσεις, ακολούθησαν ανακοινώσεις από διάφορες πλευρές, όπου οι μεν έβαλλαν πλαγίως ή ευθέως κατά των δε, και -όπως είναι πάντα αναμενόμενο σε αντίστοιχες περιπτώσεις- οι απόψεις της κοινής γνώμης διχάστηκαν για την ορθότητα, ή όχι, της παρέμβασης του δημάρχου.
Πέραν, όμως, του περιστατικού αυτού καθ’ αυτού κι ανεξαρτήτως από το νόημα των σλαβικών στίχων του τραγουδιού (για τους οποίους από τη μια πλευρά ακούστηκε ότι είχαν σαφές ανθελληνικό περιεχόμενο, κάτι που ή άλλη πλευρά διαψεύδει), στον «απόηχο» της γνωστοποίησης του γεγονότος εγείρονται διάφορα πολύ σοβαρά ερωτήματα:
- Ποια ακριβώς είναι η κατάσταση στην μεθόριο των συνόρων με τα Σκόπια; Πόσο συχνά και πόσο μεγάλων διαστάσεων είναι τα φαινόμενα αλυτρωτισμού και σε τι βαθμό είναι αυτά εμπράκτως υποκινούμενα από τη γειτονική χώρα;
- Έχει το αθηνοκεντρικό κράτος και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη σαφή και πλήρη γνώση των όσων διαδραματίζονται στη μεθόριο; Κάνει κάτι για να αντιμετωπίσει τα φαινόμενα αλυτρωτισμού ή στρέφει το «βλέμμα» στην περιοχή μόνο «κατόπιν εορτής», μεμονωμένα και με σαφή πρόθεση να εκμεταλλευτεί -με πατριωτικές κορώνες- ψηφοθηρικά το όποιο περιστατικό τυχαίνει να προκύψει;
- Τι ακριβώς συμβαίνει με την κυβέρνηση των Σκοπίων που δεν τηρεί τη Συμφωνία των Πρεσπών;
Το θέμα με τα τραγούδια στα σλάβικα, τη σχετική με αυτά σκοπιανή προπαγάνδα και γενικότερα με την επιδίωξη της γείτονος να «παρακάμψει» τα συμφωνηθέντα στις Πρέσπες μέσω φαινομενικά αθώων πολιτιστικών ή ακαδημαϊκών εκδηλώσεων, δεν είναι νέο. Η «Θ» γνωρίζει το πρόβλημα, το παρακολουθεί επισταμένως και το ανέδειξε επανειλημμένα, ακόμα και σε περιόδους που δεν συγκέντρωνε πάνω του όλα τα «φώτα της δημοσιότητας». Με την ίδια σοβαρότητα και με την ίδια «προσήλωση» οφείλει να το αντιμετωπίζει διαχρονικά και το ελληνικό κράτος!
«Θ»
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
