Μια κλασική παρέα ποδοσφαιρόφιλων της ώριμης ηλικίας βλέπαμε ματς στην τηλεόραση.
Λέει ο σπίκερ «Ούτε οι ροσονέρι της Μίλαν, ούτε οι ερυθρόλευκοι του Ερυθρού Αστέρα έκαναν τη μεγάλη ευκαιρία μέχρι τώρα».
Μόνο που στην οθόνη βλέπαμε αντίστοιχα μια ομάδα με γκρι χρώμα στις φανέλες και μια άλλη με ολόλευκη εμφάνιση και κίτρινα γράμματα και αριθμούς στην πλάτη!
Που να καταλάβουν οι νεότεροι τι σημαίνει το προσωνύμιο «ροσονέρι» (κοκκινόμαυροι) για τη φανέλα που φόρεσαν ο Τζιάνι Ριβέρα και ο Κιαρούτζι ή οι κόκκινες και άσπρες ρίγες που φόρεσαν ο Τζάιτς και ο Κάρασι. Πάνε αυτά.
Ας είναι καλά , σκέφτηκα, οι νεαροί φίλαθλοι της Μίλαν που στο πέταλο τηρούν τη αγία χρωματική παράδοση της ομάδας του Μιλάνου.
Αλλά στο δικό μας πρωτάθλημα ακούς «επίθεση των ερυθρολεύκων» και στο ματς ο Ολυμπιακός παίζει με γκρίζα εμφάνιση ή «οι πράσινοι κερδίζουν κόρνερ» και ο Παναθηναϊκός παίζει με μπλε.
Στο μεταξύ τι να πρωτοδείς από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις σε όλα τα αθλήματα, ενώ πολλές αρχίζουν από το μεσημέρι κάθε μέρα της εβδομάδας;
Είδα Ολυμπιακό στο κύπελλο στη μία το μεσημέρι αλλά και τένις και ΝΒΑ μπάσκετ.
Πρέμιερ Λιγκ, Λα Λίγκα, Σέριε Ά, Μπουντεσλίγκα, Ευρωλίγκα μπάσκετ , Τσάμπιονς Λιγκ, Γιουρόπα, Κόμφερενς. Χώρια τα δικά μας πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ, πόλο και πολλά ακόμα .
Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα. Αγώνες όλο το 24ωρο. Αγώνες μονοχρωμίας φίλαθλων στις εξέδρες, μίζες μανατζαραίων , διαιτητές με θρασύτατα μεροληπτικά σφυρίγματα, συγκρούσεις ΠΑΕ και παρόχων για τηλεοπτικά δικαιώματα, κράτη ή μεγάλες εταιρείες που χρησιμοποιούν το ποδόσφαιρο με επενδύσεις σε κορυφαίες ομάδες και διοργανώσεις ως μέσο «πλύσης» της γκρίζας εικόνας τους.
