Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, όταν άρχισαν τον πόλεμο κατά του Ιράν, έθεσαν ανοιχτά τρεις στόχους. Τον πλήρη έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος, τον δραστικό περιορισμό της εμβέλειας των πυραύλων και τη διακοπή κάθε βοήθειας της Τεχεράνης στον λεγόμενο «άξονα της αντίστασης».
Όμως, είναι τοις πάσι γνωστόν ότι ο στρατηγικός στόχος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος, η στροφή του Ιράν προς τη Δύση και ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας από τις ΗΠΑ.
Ευρισκόμενοι στην 15η ημέρα των επιχειρήσεων, μέχρι στιγμής, δεν έχει επιτευχθεί κανένας από τους τρεις δεδηλωμένους στόχους, πόσο μάλλον ο στρατηγικός, η ανατροπή του καθεστώτος.
Είναι προφανές ότι μη επιχειρησιακοί παράγοντες, όπως οι εκλογές στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ και οι προσωπικοί πολιτικοί στόχοι των Νετανιάχου, Τραμπ, έπαιξαν ρόλο στην βεβιασμένη έναρξη του πολέμου, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί εκ των προτέρων το αποτέλεσμα, αφού είναι απαράβατη αρχή του πολέμου: Ποτέ δεν ξεκινάς έναν πόλεμο, αν δεν είσαι σίγουρος πότε και πώς θα τον τελειώσεις.
Εν ολίγοις, ΗΠΑ και Ισραήλ δεν υπολόγισαν σωστά την ανθεκτικότητα του καθεστώτος, της εναπομείνασες πυραυλικές και άλλες δυνατότητες των Φρουρών της Επανάστασης και των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν, την εναπομείνασα ισχύ της Χεζμπολάχ του Λιβάνου και των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης του Ιράκ, κυρίως όμως την τρομακτική ισχύ του υπερόπλου που λέγεται «Στενά του Ορμούζ».
Με αποτέλεσμα τώρα ο Τραμπ να είναι αντιμέτωπος με το φάσμα της ήττας, στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, ενώ νεοεκλεγείς θρησκευτικός ηγέτης, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, απειλεί με πόλεμο και όχι με αντίποινα και ο πρόεδρος της χώρας, Μεσούτ Πεζεσκιάν απαιτεί από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ την καταβολή αποζημιώσεων και διεθνείς εγγυήσεις. Για το πυρηνικό πρόγραμμα και τους άλλους στόχους της επιχείρησης, ούτε λόγος.
Πάντως, με βάση ισραηλινές πηγές, που στηρίζονται σε εκτιμήσεις Ισραηλινών αξιωματούχων, η κατάσταση έχει ως εξής:
-Σε τακτικό επίπεδο, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι όλα πήγαν πολύ καλά και ότι το Ισραήλ κατέστρεψε μεγαλύτερο μέρος της ιρανικής στρατιωτικής ικανότητας από ό,τι αναμενόταν.
-Είναι απογοητευμένοι που το καθεστώς δεν έχει αποδυναμωθεί όσο αναμενόταν και ότι παραμένουν υπό τον ισχυρό έλεγχο της θρησκευτικής ηγεσίας και των Φρουρών της Επανάστασης. Συγκεκριμένα, η έλλειψη «εξέγερσης» μεταξύ του πληθυσμού αποτελεί αιτία ανησυχίας.
-Θεωρούν τον Τραμπ αναξιόπιστο. Ενώ το Ισραήλ τάσσεται υπέρ μιας παρατεταμένης εκστρατείας για να διασφαλίσει την πλήρη εξάλειψη των απειλών και την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί, ο Τραμπ έχει σηματοδοτήσει την επιθυμία να τερματίσει τον πόλεμο «σύντομα», δημιουργώντας μια πιθανή ρήξη στους στόχους του πολέμου.
-Η Χεζμπολάχ είναι ισχυρότερη από το αναμενόμενο. Έχει χτυπήσει το Ισραήλ με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους και έχει σκοτώσει στρατιώτες. Έχει ανακάμψει καλύτερα από το αναμενόμενο.
-Η αδυναμία του αεροδρομίου Μπεν Γκουριόν να αντέξει το κλείσιμο και το χάος έχει δείξει την ευθραυστότητα της κοινωνικής συνοχής του Ισραήλ.
-Είναι απογοητευμένοι από την έλλειψη υποστήριξης από τα κράτη του Κόλπου που θέλουν τον τερματισμό του πολέμου και όχι την κλιμάκωση που επιθυμεί το Ισραήλ.
-Το Ισραήλ αποδέχεται ότι το καθεστώς στην Τεχεράνη θα επιβιώσει και απλώς ελπίζει ότι ο πόλεμος θα το αποδυναμώσει ενόψει του επόμενου γύρου.
-Υπάρχει ένας αυξανόμενος φόβος μεταξύ των Ισραηλινών στρατηγών ότι κερδίζουν τον πόλεμο, αλλά χάνουν την χώρα και την περιοχή. Ενώ στρατιωτικοί στόχοι εξαφανίζονται, οι ζημιές στις υποδομές των πολιτών προκαλούν αντιδράσεις.
-Ο πόλεμος αποδεικνύεται πολύ ακριβός. Η ανάγκη να διοχετευθούν 9 δισεκατομμύρια δολάρια για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων, έχει αναγκάσει την κυβέρνηση να παγώσει κοινωνικά έργα, οδηγώντας στις πρώτες σημαντικές αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες από την έναρξη του πολέμου, ειδικά από τη μεσαία τάξη που φέρει το φορολογικό βάρος.
-Τέλος, οι αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι ο πόλεμος είναι πολύ αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ και ότι κατηγορείται το Ισραήλ. Ανησυχούν για τη μεταστροφή της αμερικανικής κοινής γνώμης κατά του Ισραήλ και για τις επιπτώσεις που μπορεί αν έχει αυτό στη συμμαχία των δύο χωρών.
Ο πόλεμος αυτός, όταν τελειώσει, θα τους βρει όλους νικητές. Όμως κάποιοι θα κληθούν να πληρώσουν ισχυρό πολιτικό τίμημα.
